Osmaniye
Osmaniye, Çukurova'nın doğu ucunda, Nur (Amanos) Dağları ile Ceyhan Nehri arasında kuruludur. Nüfus bakımından Türkiye'nin kırk birinci ilidir. İl, 1996'da 4200 sayılı Kanun'la Adana'dan ayrılarak Türkiye'nin seksen ilinden biri olmuş, Akdeniz Bölgesi'nin en küçük yüzölçümüne sahip ilidir.
Kaynaklar: Nüfus TÜİK (ADNKS, 2025), yüzölçümü Harita Genel Müdürlüğü (HGM), ilçe sayısı İçişleri Bakanlığı; il merkezinin rakımı ve koordinatları MGM. Ayrıca iklim sınıflandırması MGM.
Osmaniye'nin Yeryüzü Şekilleri
Osmaniye toprakları güneyden kuzeye ve doğuya doğru yükselir; güneyde Amanos (Nur) Dağları, kuzeybatıda ise Toroslar'ın uzantıları yer alır. İlin en yüksek noktası, 2.400 metrelik Düldül Dağı'dır. Düzlük alanlar il merkezi ile Toprakkale, Kadirli ve Düziçi ilçeleri çevresinde gelişmiştir.
İlin başlıca akarsuyu, Kahramanmaraş'tan gelerek topraklarının yaklaşık 75 kilometrelik bölümünden geçen Ceyhan Nehri'dir. Karaçay, Savrun ve Hamıs gibi daha küçük çaylar da bu ana havzaya katılır. Nehir üzerindeki barajlar ilin sulama ve enerji ihtiyacının bir bölümünü karşılar.
Osmaniye'de Nüfus ve Ekonomi
Türkiye Haritasındaki Konumu
İl sınırları: © OpenStreetMap katkıcıları, ODbL Mevsimlik göl sınırları: JRC Global Surface Water v1.5 (1984–2024) — Source: EC JRC/Google Komşu ülke sınırları: Natural Earth (kamu malı)